Mid Century

Zes weken en een dag geleden was ik voor de tweede keer in net zoveel dagen in het antiquariaat van Helmsley. Er stond een Times Atlas of the World, de Mid Century Edition in vijf kloeke banden. Kloek was tevens het bezwaar. Vlieg maar eens naar huis met zo'n ding. De prijs mag dan meevallen, maar wat de KLM vervolgens in rekening brengt omdat het ding eigenlijk van beton is, dat is niet misselijk. Nee, wat ik gisteren al wist, het kan echt niet. Met pijn in het hart nam ik afscheid van de Times Atlas.

In Helmsley zag ik het ding voor de tweede keer in mijn leven. De eerste keer bestaat uit al die keren dat ik de atlas besnuffelde in de bibliotheek van de godsdienstwetenschappers, aan de Nieuwe Kijk in 't Jatstraat 104 te Groningen. Wat een mooi ding!

Vijfenzeventig ponden. In Tilburg is het ding te koop voor driehonderdveertig euri.
Vijfenzeventig ponden. Dat is nog geen negentig euri, volgens de dagkoersen.

Gisteren toonde mijn moeder me een ansichtkaart van Jaap en Bertion, uit de Yorkshire Dales. Pardon? Waar? De Yorkshire Dales! Misschien zijn ze nog in de buurt. Ik bel mijn broer. Ze zijn in York. En ja hoor, ze willen best naar Helmsley rijden om een atlas te kopen. Ik bel de boekhandel, die op zondag open is. De man aan de lijn klinkt nogal stoffig, maar hij vertelt dat de atlas er nog staat. Ik bal een vuist.

Met enig geluk ben ik sinds vandaag de virtuele eigenaar van één van de mooiste atlassen ooit vervaardigd. Hé broer, stuur maar even een smoesje.

Doe maar. Nu of zo.

Landje pik

Ik schreef al eerder over de reis door Zuid Amerika die mijn nicht Karen met haar mannen maakt. De kleinste man heeft inmiddels zijn arm gebroken, maar dat kan de pret niet drukken. Helden zijn het. Zie hiernaast onder Karen en Henk.

Karen stelt ondertussen wel een intrigerende vraag. Hoeveel (geld, moeite) heb je er voor over om een niet eerder bezocht land aan je verzameling territoor toe te voegen? Daar in Buenos Aires weigert mijn familie om een smak dollars neer te tellen voor een kort bezoek aan Uruguay. Terecht. Of niet?

Uit het onvolprezen werk van Gerrit Jan Zwier is me het verschijnsel Century Club bekend: Amerikaanse en veel te rijke bejaarden strepen landen af door er een tussenlanding te maken. Ja, op die manier ben ik ook in Napels geweest en in Dublin. Maar dat tel ik niet mee. Ik heb al moeite om Slowakije mee te tellen, terwijl ik toch een maaltijd genoot in de binnenstad van Bratislawa, er een uur door de verlaten straten dwaalde en tenslotte op het vliegveld de nacht doorbracht, in afwachting van een veel te vroege en pas over lange uren vertrekkende vlucht.

Nee, in Ierland en Slowakije ben ik niet echt geweest. Het is goed zo Karen, je zou je er na afloop niet echt lekker onder voelen. Ben je in Uruguay geweest?

Mwaah.

Hirsi Ali

Een grote foto om het goed te maken. Ik heb lelijk over haar gedaan en kreeg van Soedish op mijn kop. Voorspelbaar. Genoemde collega was wel zo aardig om me vanavond te attenderen op een zeer goed artikel in 'The Washington Post' waarin met ons kikkerlandje de vloer wordt aangeveegd: "Unlike the British, who have gotten used to the idea that faraway events can affect them, the Dutch, at least in this century, are more insular."
Hoe oneens ik het ook ben met onze vriendin, wat er met haar gebeurt is schandalig. Ze moeten met hun rotpoten van onze rothirsi afblijven! En we staan er mooi gekleurd op: "Fortunately, Hirsi Ali is already back in the United States, under professional, full-time, well-resourced and for the moment privately organized protection. But this week, the Dutch parliament is due to debate her status once again. And once again, the Dutch will be confronted with the facts that Hirsi Ali remains a Dutch citizen; that the threat to her life comes at least in part from groups based in Holland; that she lives abroad because the Dutch political situation forced her to; and that when she speaks out, she does so in defense of what she believes to be Dutch values.
Whether or not the Dutch like it -- and I'm sure most of them don't -- revoking her police protection will send a clear message to the world: that the Dutch are no longer willing to protect their own traditions of free speech. Resources will be found, and she will recover. But will Holland?"