Bleekneusjes

Zo zag het er in de late jaren vijftig uit, ons verblijf voor bleekneusjes. Sinds een jaar of wat is het verbouwd tot wat wel een van van de grootste gites van de Ardennen moet zijn. Tien volwassenen en negen kinderen van een half tot zeven jaar oud dartelen dagen lang door het huis zonder noemenswaardig gebots.

Het wonderlijkste is misschien wel dat we al snel een routine hebben. Ontbijt is ruwweg tussen half negen en half tien, lunch is min of meer vrij. Michiel kookt twee keer en wint dus de kookcompetitie, vooral zijn pannekoeken zijn geliefd. Maar ook de Zwitserse afdeling laat van zich horen. Hun deegwaren worden door Klaas gretig verslonden. Ach, je hoeft het alleen maar pasta te noemen, dan eet hij echt alles. De worsten die overblijven verdwijnen in uw rondbuikende scribent. Heerlijk!

Wanneer we vrijdagochtend richting Brussel vertrekken laten we een huis achter. Een echt huis. Ons huis. Bedankt Machteld!!