maandag, december 15, 2008

Koets


Er rijdt een open koets door de straat. Zo'n ding heeft een bepaalde naam, maar die kent bijna niemand meer. Op de bok achter de beide paarden zitten twee politiemannen met lange zwarte jassen. De met ijzer beslagen houten wielen ratelen over de steentjes. Twee meisjes uit de brugklas maken een proefwerk, net als iedereen in het lokaal. Ze kijken op, zien de paarden en beginnen te glimlachen. Ze blijven kijken en stil lachen. Ik kan de koets niet meer zien, maar zij nog wel. Ze vergeten voor een halve minuut hun werk, rekken hun halzen, en kijken de paarden zo lang mogelijk na, alles volstrekt synchroon. Dan kijken ze naar mij, zien dat ik naar hen zit te kijken, reageren verschrikt en gaan gauw weer aan het werk.

4 Comments:

Blogger Marissa said...

Haha, ik heb hem wel gehoord, maar was veel te druk met mijn Latijn bezig om op te kijken!

6:30 p.m.  
Blogger Xander Michiel Beute said...

Die koets komt elke week minstens twee keer voorbij. U zit lekker op te letten, heer Blaakmeer (of ja, in de helse kelder die 04 is, merk je dat natuurlijk niet).

8:54 p.m.  
Blogger Frank Blaakmeer said...

u leest slecht heer b

11:03 p.m.  
Blogger Xander Michiel Beute said...

Zo zou je het ook kunnen zien.

11:20 p.m.  

Een reactie plaatsen

<< Home