dinsdag, maart 10, 2009

Dood


Er ontstaat een korte discussie in klas drie over de vraag waar je bent als je dood bent. Ergens of nergens. Ik denk nergens, maar denken over dood is anders wanneer je veertien bent, romantischer. Ik moet denken aan de mieren. Afgelopen zondag vertelde Hugo Brandt Corstius in het programma Boeken dat mieren na hun dood nog één ding kunnen zeggen, namelijk dat ze dood zijn: "Ik ben dood."

Natuurlijk: het zeggen is een mooie metafoor, de werkelijkheid is louter scheikundig: mieren hebben een klier in hun lijf die opengaat na hun verscheiden. Er komt een stofje uit dat zegt: ik lig voor lijk. Andere mieren komen aangesneld om het overschot uit de gemeenschap te verwijderen. Ze laten het achter in de buitenste duisternis.

Soms is er een mier waarbij het kliertje per ongeluk te vroeg opengaat. De ruimers doen hun werk, terwijl het springlevende lijk heftig protesteert: "ik ben niet dood, kijk dan, ik beweeg." "Geen moer meer te maken meneer." Als het ruikt naar dood, nou, dan is het dood. Waar het tandengekners is en het geween.

Zouden ze er van dromen, soms, die mieren? Van hun kliertje? Dat je levend begraven wordt en je nagels breekt op het donkere hout van je kist?

4 Comments:

Blogger Marco said...

argh. Levend begraven worden. Mijn ergste nachtmerrie. Ik hoop voor de mieren dat ze er nooit over na hoeven te denken.

10:58 p.m.  
Anonymous Jacob said...

De bedoelde mieren zijn geen meneer, maar dames, werksters.

12:04 p.m.  
Blogger Wyneke said...

Die miertjes hebben dan een soort 'bijna dood ervaring'



pour souls

9:28 a.m.  
Blogger 郑佳颖 said...

adidas yeezy
curry 3
vanvan cleef and arpels
adidas superstar
yeezy shoes
michael kors outlet
air jordan 11
james harden shoes
gucci belts
hogan outlet

10:17 a.m.  

Een reactie posten

<< Home